Pandemia nie odpuszcza, nie odpuszczamy i my – zapraszamy na kolejne spotkanie na żywo z autorem prezentowanych w naszej galerii prac. Tym razem o swoim malarstwie (i nie tylko) opowie Daniel Cybula, będziemy też czekali na Wasze pytania dotyczące prac, czy samego autora.
Spotykamy się w piątek 29 stycznia, o godz. 18.00, na „MOKowskim” Facebooku LINK DO WYDARZENIA
Zachęcamy również do oglądania wystawy za pośrednictwem naszej strony i adresu http://mokzgierz.pl/zgierska-galeria-sztuki/. 
Tam wypowiedź artysty o wystawie, a także spacer wirtualny.
———————————-
DANIEL CYBULA – MALARSTWO. NA ROZDROŻU
W galerii Miejskiego Ośrodka Kultury w Zgierzu zobaczyć można prezentowane przeze mnie wcześniej obrazy z kolekcji pt.: „Dom Usherów”, inspirowanej tekstem Edgara Allana Poe, uzupełnione o kilka nie eksponowanych jeszcze prac. Część z nich stanowiła wstęp do rozwijanych później wyobrażeń. Inne powstały lub powstają obecnie. Powstają, ponieważ jest to proces. Nie jest jednak zakończony, a wystawa nie stanowi jego zwieńczenia. „Rozdroże” to podtytuł. W kontekście niniejszej wystawy nie jest ono wahaniem. Dotyczy raczej poszukiwania, nieuchronnego przeobrażania się. Dla mnie nawet ważniejsze jest to, co w trakcie tej drogi (wielu dróg!) się wydarzy? „Rozdroże” jest oddechem, spojrzeniem wstecz i refleksją nad dalszym kierunkiem w poszukiwaniu zadowalających realizacji własnej wizji. Kto wie, co czeka za zakrętem? Co kryje horyzont? Tytułowe „rozdroże” jest wieloznaczne. Dotyczyć może prezentowanego tryptyku, samej wystawy, lecz nie tylko. Może dotyczyć tego, co było – i co będzie. Losem artysty jest dążenie do celu, który jest gdzieś za widnokręgiem Dochodząc jednak tam, spostrzegamy, że cel znów się oddala…
Kolekcja prezentowanych obrazów obejmuje kilka mniejszych prac z „Cyklu I”, które przedstawiają dość realistycznie pejzaż z architekturą. Tworzone były na podstawie kadrów z przygotowanej wcześniej makiety cyfrowej, co zbliża cały proces do pracy przy filmach animowanych. Mogłyby więc być scenografią malarską do ruchomego obrazu.
Nowym dla mnie, ale też wynikającym z wielu doświadczeń rozwiązaniem, jest zestaw dużych obrazów zatytułowany „Cykl II”. Dominuje on nie tylko formatem. Oddala dosłowność opisu na rzecz czystych działań plastycznych i języka metafory, nie posiada bezpośredniości przedstawień, która tu przestaje się narzucać.
Cykl II był ciekawym doświadczeniem, lecz w pełni nie odzwierciedlił idei, która była na początku. Aby odnaleźć jej kształt, obraz, musiałem cofnąć się do zaczętych wcześniej szkiców malarskich. One to, choć nie są kamieniem milowym, mogą stanowić malarskie, symboliczne „rozstaje dróg”.
Daniel Cybula (ur. w 1978 w Skierniewicach) w latach 1998-2003 studiował na Wydziale Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. W 2004 roku uzyskał dyplom w Pracowni Malarstwa prof. Mariana Kępińskiego oraz w Pracowni Wklęsłodruku prof. Krzysztofa Wawrzyniaka. W 2007 i 2016 roku otrzymał wyróżnienia na Międzynarodowym Biennale Obrazu „Quadro-Art” w Łodzi.
Przez kilka lat był związany ze środowiskiem animacji i studiem „Se-ma-for”, gdzie stworzył prace malarskie do „Świtezi” Kamila Polaka oraz „Piotrusia i wilka” Suzie Templeton. Jest Członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków, a od 2009 roku pracownikiem naukowo-dydaktycznym w łódzkiej ASP. W 2018 obronił tytuł doktora sztuki. Od 2020 jest kierownikiem pracowni rysunku.
Swoją twórczość malarską prezentował na kilkunastu wystawach indywidualnych w kraju, a także licznych prezentacjach zbiorowych w Polsce oraz poza granicami: w Niemczech, na Ukrainie i w Hiszpanii.
Choć czerpie głównie z tradycji malarstwa realistycznego, poszukiwanie nowych znaczeń nadaje jego pracom metaforyczny charakter. Łączy także zamiłowanie do dzieł dawnych mistrzów z wykorzystywaniem współczesnych technik w procesie kreacji obrazu.